आमचे विशीं

ताजें जेवण पॅक करून, इश्ट वा कुटुंबा वांगडा पार्कांतल्या सुर्याच्या सुवातेर वचप आनी भायल्यान बरें जेवण खावन परतून किक मारपा परस बरें कांयच ना. पूण वर्सां थावन हांवें पॅक केल्ल्या दर एका पिकनिकेक म्हाका एक वळखीचो बमर सोडलो: प्लास्टीकच्या आयदनांनी, डिस्पोजेबल फोर्कांनी आनी कुरकुरीत पॅकेजींग कोयरान भरिल्ल्या कचऱ्याच्या पोतयेंत टक लावून पळोवप.

तुमी कॅफे, रेस्टॉरंट, हॉटेल वा किरकोळ वेवसाय चलयतात जाल्यार तुमी विचारलां आसूं येता: डिस्पोजेबल पेपर कपांचो विस्वासपात्र कारखानो खंय मेळटलो?इतले वेपारी आनी मध्यस्थ ऑनलायन आशिल्ल्यान खऱ्या उत्पादकांक वेगळे करप कठीण जावं येता.

तुमी केन्ना घट्ट केळीं, कठीण अॅव्होकाडो वा पिकिल्लीं आडवाटां विकतीं घेतल्यांत आनी तांचें पिकपाक बेगीन कशें करचें असो विचार केला-सैमीक आनी सुरक्षीतपणान? ताचेर उपाय एक सादारण घरगुती वस्तूंत आसा: कागदाची पोती.